20-07   06-2013   8-09   20-07   20-06   05-2012   21-09   13-09   25-08   23-07   19-06   05-2011  

Spullen gesnaaid, Zilver verwaaid!!

Zondag 21 augustus

Om 0.45 uur sjokken we met onze bagage naar Station Oost om in de trein van tien voor een te stappen. Rugzakken om, Lex een sporttas en ik een grote sporttas op wieltjes die niet erg stevig zijn.

Na de laatste nachttrein arriveren we op Schiphol om het vliegtuig van 06.05 te nemen. Zit maar voor een derde vol, dus ik heb nog even op 3 stoelen kunnen slapen.

In Athene zijn we op de metro gestapt. We hadden van Marjan een beschrijving meegekregen waar we niet helemaal uitkwamen. De metro was erg vol en we hadden de bagage tussen onze voeten staan. Een vriendelijke man ging ons uitgebreid beschrijven waar we over moesten stappen op de trein. Hij bleef onze aandacht steeds afleiden: ‘Nou weten we het wel”.. Op het station aangekomen merkte ik dat al m’n bagage weg was. Alleen mijn lompe tas met wieltjes stond er nog. Eerst een gevoel van ongeloof, dan paniek, maar we moesten daar uitstappen. Ik dacht: “Daar gaat onze zeilvakantie!” We zouden naar Athene terug moeten voor een noodpaspoort anders kom je ’t land niet uit.

Lex wilde Interhelp snel bellen om alles te blokkeren. Zijn mobieltje werkte niet en het mijne was gestolen. Een vriendelijke Griek leidde ons naar het politiebureau (en die stal de rest van onze bagage, GRAPJE!!). Mijn wieltjes begaven het onderweg en de kleding sleepte al over de grond. Op het bureau zat een jongeman met zijn voeten op het bureau een voetbalwedstrijd te kijken en keek verstoord op. Wilde ons eerst weer wegsturen naar een ander district, maar legde na aandringen van ons een formuliertje voor ons neer dat we in moesten vullen. Niet gevraagd naar de omstandigheden, beschrijving van de dief etc. Het aangifteformulier was zeer summier. Moest de voornamen van mijn ouders invullen (?) en nog een paar gegevens. We mochten wel even (niet te lang) bellen naar Interhelp. We kregen van hem een stempeltje en konden gaan.

Zijn toen op de trein gestapt naar Chalkis waar de Zilver lag. Het was een heel hartelijk weerzien. We hebben er zin in! Hadden al 36 uur bijna niet geslapen en toch nog fit.

’s avonds geweldige giros gegeten bij een vriendelijke Griek die Duits sprak; maakt het toch wel een beetje makkelijker.

Maandag 22 augustus

Hebben op de site van mijn huisarts de medicijnen opgezocht die ook gestolen waren; Paul heeft een foto daarvan gemaakt met z’n I-pad en we zijn daarmee naar een apotheek getogen. We kregen zonder recept en problemen het medicijn mee. Dat was een meevaller en een van de voornaamste zaken geregeld.

Verder zijn we alleen even het mooie stadje in gegaan en gelambald. Varen zat er voorlopig niet in: de wind was te hard en uit de verkeerde richting.

Dinsdag 23 augustus

Op naar Athene voor een noodpaspoort. Dat ging erg snel, foto’s laten maken bij een chagrijnige Pakistaan en ingeleverd bij de ambassade. Daar moesten we iedere keer door een detectiepoortje. We hebben op een gezellig terrasje zitten wachten tot het document klaar was.

Gewapend met m’n nieuwe identiteitsbewijs zijn we de stad ingetogen. Krijgen we toch nog Athene te zien. Ik had een oude stad verwacht met veel historisch metselwerk, maar dat viel me een beetje tegen. Hebben de Acropolis op afstand gezien want het was veel te warm om naar boven te klimmen. We hebben nog wel een leuke vlooienmarkt en gezellige winkelstraten gevonden. Daar heb ik paar mooie bloesjes gescoord en Lex heeft een nieuw Stones T-shirt.

Redelijk laat met de metro/trein vertrokken wederom bij onze Duits/Griekse vriend gegeten. Hij verwelkomde ons als vaste klanten met een handdruk.

Aan boord nog een borrel en de kooi in.

Woensdag 24 augustus.

De wind is nog steeds te hard dus blijven we aan de leuke kade liggen midden in de stad. Weer shoppen en bij een Chinees winkeltje een nieuwe handtas en tas met wieltjes gekocht; kijken hoe lang die het houdt. Heb thuis wel koffers met wieltjes, maar die zijn niet zo handig op de boot. Heb nog wat af kunnen pingelen.

Bij ‘onze’ Griek gegeten.

Donderdag 25 augustus

We blijven liggen! Jammer maar ik vind het niet echt erg; het bevalt me toch wel op de boot en in de stad. Wat boodschappen gedaan en rondgeslenterd. Frappť (koude koffie met opgeschuimde melk en suiker) gedronken op een terrasje en Lex is er helemaal gek op. Hij houdt van alles met een koffiesmaak. Gaan we straks thuis ook maken.

We zijn ’s middag nog naar de haven gewandeld. De mannen hebben de boten bekeken en wij zijn bij Engelsen aan boord gestapt die we al eerder ontmoet hebben aan de kade in de stad. Marjan en de gastvrouw hebben leuke plaatsjes uitgewisseld. We hebben een nieuw woord geleerd: “Gofor” betekenis: diegene die de pineut is om de drankjes te halen en te bedienen. Gaan we ook gebruiken, leuk woord.

Terug aan boord komt er een man (Dimitri) bij de boot buurten; blijkt een Griek te zijn die jarenlang in Amerika heeft gewoond. Vindt het altijd leuk om met buitenlanders te kletsen en houdt ook erg van boten. Hij komt ’s avonds terug en stapt aan boord. Hij heeft heel wat te vertellen over Griekenland en de cultuur. Hij blijft lang zitten en ik begin honger te krijgen. Marjan stelt voor dat hij ook een bordje mee-eet en daar heeft hij geen bezwaar tegen. Het wordt weer een latertje.

Vrijdag 26 augustus

Dimitri komt ons ’s morgens uitnodigen om bij hem die avond te komen barbecueŽn. Dat is niet tegen dovemansoren gezegd.

Hij komt ons ’s avonds halen om mee naar zijn huis te gaan. Onderweg vertellend over wat er allemaal te zien is. Vooral Marjan vindt het erg interessant.

Dimitri en Eva wonen in een prachtig appartement. Een nieuw penthouse met een groot plat dak en een uitzicht waar je u tegen zegt. Soms wel een beetje griezelig om van de grote hoogte naar beneden te kijken.

Eva is een Amerikaanse  die geen blad voor haar mond neemt. Ze is 15 jaar jonger dan Dimitri en zijn al 12 jaar bij elkaar. Ik wilde helpen in de keuken maar werd meteen ontslagen toen ik geen bijdrage kon leveren aan de dressing. Marjan hield het iets langer vol. Na haar ontslag werd ze weer aangenomen en mocht ze de ovenschotels naar buiten dragen. Dimitri had grote steaks en Griekse worst gebakken. We hebben heerlijk gegeten en gekletst; nu dus ook over Amerika. En wanneer ze ons laten regeren in Griekenland zijn ze binnen de kortste keren van hun schulden af. Zal wel meer werkloosheid opleveren want de helft van de ambtenaren komt dan op straat.

Paul en Marjan kregen ook nog adressen mee waar ze puppy’s hadden. Hopelijk zit er een lieve hond voor hen bij.

Ik heb nog een Duits boek en een fles Griekse olie van hun eigen olijfgaard meegekregen. Marjan kreeg niks want zij werden nog een keer op bezoek verwacht.

Zaterdag 27 augustus

Auto gehuurd bij een bedrijf waar de dochter van Dimitri werkt. Christine wees ons op een leuk doel voor deze dag.

Onderweg kwamen we een Lidl tegen en ik vroeg Lex (redelijk dwingend) om te stoppen. Hij vraagt dan altijd waarom. Nou: omdat ik gek ben op buitenlandse supermarkten en graag wil zien wat de Grieken daar in de schappen hebben.

We zijn de bergen ingetrokken, maar de weg vinden viel niet mee. Paul kon z’n navigator niet aansluiten op de sigarettenaansteker en die was dus snel leeg. We zijn een ‘beetje’ verdwaald. Kwamen op zandpaden terecht waar we om moesten keren omdat de auto het niet trok. Wel mooie uitzichten, maar we wisten niet echt waar we ons bevonden. Zijn toch nog voor het donker uit het gebergte geraakt. Ik zag me daar al ’s nachts overnachten op de grond.

Onderweg hebben we veel kapelletjes gezien met olielampjes en religieuze zaken er in. Die worden naast de weg geplaatst waar mensen zijn verongelukt. Toch redelijk confronterend.

Terug naar huis zagen we de Lidll weer. Lex durfde niet meer door te rijden, maar hij werd net gesloten!!

’s Avonds weer bij onze Duitse Griek gegeten. Het eten is erg goedkoop daar. Voor 35 euro (4 personen incl. drank).

Zondag 28 augustus

Met de ervaring van gisteren heeft Paul zijn I-pad en zijn opgeladen navigator meegenomen zodat we bij benadering weten waar we zitten. Nu een prachtige bergtocht over verharde wegen.

Bij een strandje aangekomen hebben we ons ontkleed en de snorkels omgesnoerd. Er waren er 3, dus er werd gewisseld. Sta iedere keer weer versteld van het zicht dat je door zo’n bril hebt onder water. Heel mooi.

Op de terugweg hebben we het restaurantje gevonden dat Dimitri ons had aangeraden: Paradijs. Nou dat was het. Prachtig terras, geweldig uitzicht en heerlijk eten. De tafel vol laten zetten met lekkernijen en de rekening bedroeg 31,50! Verschillende dingen en het toetje werd niet gerekend.

Onderweg nog een Lidl die wel open was. Ik heb het assortiment bekeken en Paul heeft er 2 T-shirts gekocht. Vers spul konden we niet meenemen omdat het te warm was in de auto. Het was mij dus gegund.

We vervolgden onze reis op zoek naar de bronnen die Dimitri aanbevolen had. Wel veel bergen, beetje water, maar geen bronnen gevonden. Paul vroeg of we verder wilden of op weg naar huis. Verder dus. De grote bergen staarden ons aan en we konden ons niet voorstellen dat wij daar naar de top zouden gaan. Maar ja hoor, we hebben alle bergen vanaf de top gezien. We kwamen nog een heleboel klimgeiten tegen onderweg. De weg was wisselend goed, soms met gaten er in regelmatig stenen op het asfalt. Uitkijken dus voor Lex.

Thuis op de boot nog een paar Ouzootjes en te kooi.

Maandag 29 augustus

We zijn nog steeds in het bezit van de auto en Paul en Marjan brengen ons naar het vliegveld. Heerlijk, geen gesjouw in treinen, even niet op je spullen letten etc.

De terugreis ging voorspoedig, behalve dat de trein waar we in wilden stappen uitgevallen was en de trein op het station Den Bosch naar Oost kapot was en aan de volgende werd gekoppeld.

Ondanks de pech op de 1e dag in Griekenland hebben we een fantastische vakantie gehad.

Paul en Marjan bedankt voor je gastvrijheid en de gezellige tijd! Toch nog vakantie voor ons dit jaar.