26-08   02-08   20-06   23-05   02-2010   20-11   29-08   04-08   16-06   14-05   23-04   02-03   01-2009   07-12   24-08   06-08   05-2008  

FOTOMEDLEY PORTUGAL TOT ZUID SPANJE

Póvoa de Varzim

We waren al gewaarschuwd: Póvoa de Varzim is 'de klittenbandhaven', d.w.z., als je er ligt, kom je voorlopig niet meer weg, want het is veul te gezellig.


En dat klopt ook: we komen voor 1 nacht en gaan na 1 week pas weer verder. Lekker klitten. Maandag BBQ, dinsdag garnalendag, woensdag borrelen, donderdag koersballen, vrijdag lapdancen.

Póvoa is een mooi vissersplaatsje met een prachtige tegelwand die de  geschiedenis van het stadje vertelt.

Tegeltje, tegeltje aan de wand, wie heeft de gezelligste haven van het land?

Tijdens een fietstochtje komen we deze prachtig beschilderde boot tegen. Romantisch plaatje!

Offff...wat zie ik nou?

Aveiro

Het binnenlopen in Aveiro was behoorlijk spannend want er stond een behoorlijk 'soeppie' (klotsende golven en draaiingen van de stroming). 13 Knopen snelheid, niet schlecht!

Er is geen haven, alleen een ankerplek en we liggen prinsheerlijk te dobberen in een afgeschermde zijtak van de rivier.

's Avonds maken we een wandelingetje en praten wat met een vrolijke visservrouw, die vanaf de steiger vist die ons vertelt dat zeebaars het hoofdmenu vormt. Lekkerrrrrr!

Het is een klein arm plaatsje waar de hoofdinkomsten worden verdiend met de visvangst. En dan doen ze in  hele mooie bootjes!

Nazaré

Naast de haven in Nazaré is elke doordeweekse nacht een visveiling. Al vroeg in de avond komen de vissersvrouwen met op hun hoofd plastic stoeltjes balancerend voorbijgehobbeld en ze installeren zich in afwachting van de komst van de vissersschepen.

En één voor één, maar soms ook tegelijk, komen de vissersschepen dan binnen, waarna de aktie op de kaai begint. Kratten vol vis worden op de kaai gehesen en uitgezocht. Je wilt niet weten hoeveel dode vis terug in het water belandt....

We gaan ook eens een kijkje nemen in het veilinghuis. Veel aktie valt er niet te beleven en we snappen d'r ook niet veel van.....

...maar 1 man schijnt constant op alles te bieden en brengt direct daarna consenquent een flinke rochel ten gehore. Wij denken dat het òf een geheim teken is òf dat ie goeie zaken heeft gedaan. Maar misschien is ie ook gewoon verkouden.

Kijk toch eens aan: 5 jaar geleden hebben we onze bootnaam op 'the wall of fame' gekalkt en guess what: we staan d'r nog steeds op. Beetje bijwerken en datum erbij en we kunnen d'r weer een paar jaar tegen!

We klauteren naar het 'bovenstadje' dat ook heel leuk schijnt te zijn.

Het uitzicht op het strand is alvast prachtig!

En boven aangekomen zien we dat het toerisme hier hoogtij viert. Souveniers bij de vleet!

En overal in Nazaré gaan de vrouwen traditioneel gekleed én ze dragen vismanden en boodschappen gewoon op hun hoofd.

Ze zeggen dat het hier om 7 onderrokken gaat. Maar toen we het aan één van de dames vroegen zei ze:

"Echt niet: ik heb van mezelf al een stevig achterwerk! Daar wil ik niet al die onderrokken over aantrekken!"

Maar we geloven het niet echt. Hé, wacht even, dit is onze kans! Effe tellen: één, twee, drie, vier, vijf, zes ennnnnnn, ja hoor: zeven!



Cascais

Cascais is en blijft prachtig!

Mooie huizen, palmbomen....

.....lekker ankeren en op visite bij de buurboot.....

.....beetje muziek maken.

Nou ja, muziek?

Moet je kijken wat een moordplek!

En dit dan: Paul speelt voor Lorelei.

't Werkt nog ook, want Meis komt als een speer aangezwommen.

Wie waakt over Lissabon?


Sines

De laatste haven aan de Atlantische westkant van Portugal

Het voormalige stationsgebouw doet nu dienst als kunstacademie.

Op weg naar het dorpje komen we voorbij de fontein des jeugds. Echt veel helpen doet het helaas niet.

Wat kunnen we hierbij nog zeggen?

Dit restaurantje ligt op de top van de berg....

.... en je kan er heerlijk lunchen voor een habbekrats. Dat doen we dan maar met Yves en Dominique, want ook die houden van zowel lunch als habbekrats.

Tijdens ons verblijf in Sines worden voorbereidingen getroffen voor een mondiaal festival. Vanaf dit terrasje kunnen we alles goed volgen.

Anne en Wiebe komen een weekje bij ons aan boord. We nodigen ze maar direct uit mee een biertje te gaan drinken. Nou ja: biertje? Zeg maar gerust BIER!

Cabo Vicente

Wiebe en Paul varen - in het goede gezelschap van dolfijnen - de Zilver om Cabo Vicente terwijl Anne en Marianne de auto naar Portimão rijden.

Via prachtige bergweggetjes en idyllische plekjes arriveren de dames op de Cabo om smachtend een blik op de voorbijsperende Zilver te kunnen werpen. Maar ja, het is windstil, snikheet en nevelig en zien geen spoor van de Zilver!

Je kan het amper zien, maar de stipjes op de rots zijn geen kaboutertjes maar mensen. Het is echt een immense en indrukwekkende plek!

En de tekst zegt het al: verder westelijk ligt Amerika, dus dit is 'het einde van Europa'.


Portimão/Ferragudo

Het is weer eens tijd voor de beach BBQ, dit keer met Trees en Kees (alias Cor) van de Rebel.

Verder commentaar is overbodig.

Zo liggen we voor anker bij een pittoresk vissersplaatsje tegenover Portmão, genaamd Ferragudo.

En zo ziet Ferragudo van een afstandje eruit.

Het is snikheet en Meis vindt het echt niet erg verkoeling te zoeken onder de fontein.

Tja, als de muizen op zijn moet je wat anders op tafel zetten. Dan maar een hagedisje.

Op ongeveer elke oude schoorsteenpijp zit een ooievaar. Deze heeft het wat minder getroffen: de schoorsteen is nog in gebruik bij een grillrestaurant. Elke avond is het arme beest in grote wolken gehuld. Misschien houdt ze wel van een kebabschotel ?

We sloffen af en toe een lekker door Ferragudo, sowieso om boodschappen te doen, maar natuurlijk ook om te genieten van bovenstaande plaatjes.

Lekkere golfjes als zo'n vissertje voorbij komt gestormd en je ligt voor anker!

Zet de koffiekopjes maar vast!

Ze zeggen dat dit 'zandkasteel' voor 1 € is gekocht door de Volkswagen directeur en daarna voor miljoenen is verbouwd.

Hear say.

Doorkijkje door het loungestrand van Portimão....

.....want loungen kan je hier!

Albufeira

Leuke deurkloppers hebben ze hier. Handig!

Ook hier weer weer, ja 't wordt saai, prachtig uitzicht op de oceaan.

We zijn inmiddels op pad met de Verdonkjes. Ze zijn in Portmão aan boord gekomen en gaan met ons een stukkie meezeilen om in Malaga weer in het vliegtuig te springen.

Dit is dus de beruchte klok van Arnemuiden. Of zijn we abuis?

Albufeira is een gigantische badplaats en de grote vakanties in Portugal, Spanje, Frankrijk, Belgie en Nederland zijn in volle gang.

Het zal een drukke maand worden en de prijzen van de havens liegen er ook niet om in het hoogsezoen

Onder moeders paraplu zitten 1.000.000 kleine badgastjes.

Olhão

Wauw, Suzanne en Veronique mogen meevaren op de waterscooter van Guillaume, de zoon van de Good Spirit. Deze nationaal jetski-kampioen van Frankrijk knalt er op los. Het ding kan zo'n 130 km per uur. Dat moet Paul ook maar eens proberen!

Dit is een van de mooiste ankerplaatsen in de Algarve, zo niet de mooiste. Marianneke geeft het sein dat het ankertje prima ligt.

De vissers verkopen hier hun eigen vangsten.

En onderstaand zien jullie enkele van onze vangsten. Want al snorkelend of strandlopend bij laagwater in Olhão waan je je in een flora- en fauna paradijs!

YESSSS, we verkopen de Zilver en kopen een ..........

GRAPJE. Maar het is wel vet!!!

Lekker snackie hoor, moeten jullie ook proeven.

Madeliefs grootste hobby is zoeken naar allerlei dingentjes die in de zee te vinden zijn............of op de tafel liggen. Het maakt niet uit: alles is interessant.


Vila Real De Santo António

We hebben geluk er is nog een plaatsje vrij, maar we moeten morgen weer weg uit de haven. Geen probleem want we wilen verder. Helaas weinig wind van de goede richting. Dus het torretje zal weer aan moeten.

Effe een familiefotootje voor het album. Allemaal lachen.

We liggen aan de grensrivier: aan de overkant ligt Spanje, Ayamonte. Kunnen we eindelijk weer spaans (proberen te) praten. Altijd makkelijker dan Portugees, want dat is wel heel erg moeilijk.

Mazagón

Deze zullen we maar bakboord laten liggen, hè!

We zijn weer in Spanje, het is er bloedheet en we besluiten een super-water-zeskamp te organiseren.

Samen met Jane, Colin en Tom van de Hydaway spetteren we de middag door.

Kijk mama met losse handjes. Als Marianne nu maar niet verdrinkt met al dat gelach.


En deze dan Suzanne??? Stuurboord???


En beweeg je armen en beweeg je benen. Glaasje op laat je zwemmen.

Aan het einde van de dag zijn we moe en voldaan en pakken een drankje aan boord van onze Engelse vrienden, die zich tijdens de zeskamp niet onbetuigd hebben gelaten.

Meis is ingehuurd als vakkundig jurylid.

En de winnaar isssssss.......

Madelief!!!

(Ja sorry hoor, maar als Meis dat zegt is ze écht een partijdig jurylid)!

Paul is 50 geworden en dat wordt 's avonds met een pizza gevierd.

Smullen maar. Op naar de 150??

Cádiz

Cadiz is een prachtige stad die bovenaan ons verlanglijstje stond, we zijn hier net aangekomen in de haven.

Eerst een wandeling van ongeveer 10 minuten om in de stad te komen.

Bijna heel de stad is omgeven door grote zware muren. Als deze muren eens komen praten, wat zouden ze ons dan vertellen?

Overal in de stad liggen prachtige parken ze en natuurlijk rijkelijk versierd met kleurrijke tegels.

Hier stond je dan als soldaat om de stad te verdedigen.

En hier liepen de mensen vroegen te paraderen.

Overal kleine straatjes met hoge huizen. De zon kan zo niet binnenkomen. Misschien is dat ook de bedoeling; het is zo'n 35 graden.

De zee, de zee

Barbate

Aangekomen in de haven is het tijd voor ....... een fotootje.

Effe Qualitytime: Suzanne is haar dagboek aan het bijwerken.


Joost Colin en Paul op de foto.

Ook dit jaar liggen de grote tonijnankers weer op de kant.

Gibraltar

Een kijkje nemen in de glas/kristalfabriek.

Dat is weer eens wat anders als bellenblazen. Deze zwaar verhitte jongens staat glas te blazen in de glasfabriek, wij konden een kiijkje nemen in de keuken.

Lekker warrum oventje!

Eerst denk je dat het een glas wordt, dan een fles en daarna wordt het een schaal. Rare jongens die glasblazers.

We hebben de gang erin: vandaag aapjes kijken op de rots: een straffe wandeling van 3 kwartier naar boven.

We zijn vroeg vertrokken zodat we alle toeristen voor zijn. Gisteren zijn 3 cruiseboten gearriveerd met elk 1800 man & vrouw aan boord.

Die wil je toch niet allemaal hierboven aantreffen? De rots ligt in de wolken en de temperatuur is aangenaam.

Wie kijkt naar wie?

Ochtendgymnastiek?

Of een gigantische gitaar bespelen, Pauline wat zal het zijn?

Mij maken ze niet gek en als het zover is dan.........VUUR!!

Foto tijd: alle ballen verzamelen......

......allemaal naar het vogeltje kijken en lachen......

.....en klaar is Kees. Poehpoeh wat een zware dag vandaag. We worden moe van al dat poseren.

Als je wil kan je uitrusten in dit kapelletje waar diverse dames bruusk waaierend hun gebed prevelen.

Of hun zonden???

Estepona

Zie de zon schijnt door de bomen, makkers staakt uw wild geraas.

"Kijk Paul is dit niks voor ons?"

Ja, misschien wel, want de laaste tijd hebben we veel ons motortje aangehad.

Iedereen heeft ons verlaten, Anne, Wiebe, Pauline, Joost,  Suzanne, Veronique en Madelief zijn allemaal weer naar huis. Het is stil aan boord. We zijn klaar om de Middelandse Zee te veroveren! Eerst de twee costa's (del Sol en Blanca) doorwurmen (ze zijn niet zo mooi zeggen ze), daarna oversteken naar de Balearen: Ibiza, Mallorca, Menorca en dan richting Sardinië?






WE ZIEN WEL, DE TIJD ZAL HET LEREN!

WAT ZIJN WE ONGELUKKIG, JAHOE!!!