20-07   06-2013   8-09   20-07   20-06   05-2012   21-09   13-09   25-08   23-07   19-06   05-2011  

Met familie en vrienden zeilen in de Dodekanesos 8 sept. 2012

Inmiddels varen we alweer richting Volos, onze eindbestemming voor dit jaar. We hebben een gezellige tijd met onze gasten aan boord gehad en zijn nu weer met ons tweeëneenhalf. Ook lekker! We wachten op een mooi windje uit de goede richting, maar de kans is groot dat we hoog aan de wind moeten zeilen om weer bij de Witte Haai uit te komen, die in Volos geduldig op ons wacht. Als het lukt pikken we nog een paar Cyclade-eilandjes mee.

We wachten in Kalymnos stad om ons eerste hoogvereerd bezoek van broer met aanhang te ontvangen. Ze landen op Kos en komen met het pontje van Mastikhari naar Kalymnos (voor €.6,00 p.p. enkele reis, 30 min.). Kalymnos is een prima plek om te liggen: er is van alles te krijgen en het is gezellig levendig. Zelfs voor de Meltemi (de harde nooderwind) is het een zeer beschutte plek. We liggen aan de stadskade. (Voor de kijkers thuis: daarachter ergens).




Kos ligt op een steenworp van Turkije, waar Rob en Sandra een aantal jaren op vakantie zijn geweest. In de oude haven van Kos kan je voor €15,- p.p. een retourtje nemen naar Bodrum, een tochtje van een klein uurtje. Dat leek ons wel een leuk idee, dus  zo gezegd, zo gedaan. Wauw, wel 1000 winkeltjes op te shoppen! Paul en vooral Bryan zijn bekaf. Of slaapt Bryan altijd zo veel?!

 

"Tjissus" denkt Sandra, "wat moet ik daar nu mee?" Opschieten Sandra, kies er nu maar eentje uit, je staat al een 1/2 uurtje te staren (hahaha)!


Eenmaal aangekomen in Kos halen we onze BBQ van de zeereling en installeren 'm op het haventerrein. De traditionele grote Griekse karbonades met knoflook en sojasaus worden met grote nauwkeurigheid op het vuurrode rooster gewenteld. Op de Zilver wordt ondertussen een heerlijke Griekse salade gemaakt. Lekker smullen op de Zilver tot in de late uurtjes! De volgende ochtend krijgen we te horen dat het verboden is te BBQen op het haventerrein i.v.m. brandgevaar in deze droge periode. De volgende avond wordt de BBQ-locatie naar het strandje, pak 'm beet 5 meter buiten de haven, verplaatst. Dit was geen probleem. Maar of het vuur weet dat het moet stoppen als het de haven heeft bereikt? Rare Jongens die Grieken. Maar wel gezellig!

Vissen is in de marina ten strengste verboden, maar meneer pastoor heeft natuurlijk een aparte vergunning. Wie zou die toch uitgeschreven hebben?

Bryan is onze knuffelneef. Hier heeft hij Jantje weer te pakken. Vindt Jan het erg? Nououououououououououou.....nee!


Lachen naar het vogeltje! (Waarom weten we eigenlijk niet meer).



Kardamena, Kos. Dankzij tante Dora, Petra en Hans zijn we nu een aantal dagen voorzien van een heuze 4X4 en hebben we de kans om de rest van het eiland Kos te bekijken. In en rond de oude en nieuwe haven stikt het van de Nederlanderse toeristen. Er zijn hier zelfs honderden fietsers, die al slingerend en bellend tussen de Grieken hun weg naar het strand proberen te vinden. Eenmaal buiten Kos stad wacht ons een prachtig eiland met veel verrassingen, zoals mooie snorkelstranden (waarvan 1 tussen Griekse zuilen in en 1 met een thermobad (hothothot!)), kapelletjes op onverwachte plekken, leuke bergdorpjes, opgravingen en natuurlijk prachtige natuur met boven op de berg wijdse uitzichten.

En hier dan het hotohothot thermobad, gewoon een hoekje in de zee (weliswaar met een lekker rotte-eierenluchtje). We hebben verderop strandstoeltjes gehuurd vanuit de schaduw kunnen we ons overgeven aan de snorkelpret. Zelfs tante Dora, 85 jaar, bang voor water en nog nooit in zee geweest, gaat in zwemvest met ons mee het water in, zet een duikbril met snorkel op haar hoofd en geniet van de voorbijzwemmende vissen. Wat een stoere tante!


Momenteel kost hier de diesel € 1.67 en de benzine € 1.91, maar we hebben het idee dat deze meneer daar geen problemen mee heeft. Dit soort beelden zie je met grote regelmaat op de Griekse Eilanden.


Als Joost aan boord is motoren we tegen de wind weg uit Kos. Na een mijl of 5 hoorden we iets tikken, hmm.

Een nieuw geluidje moet altijd onderzocht worden, maar waar zit het? Het kan goedaardig of slechtaardig zijn: blijven drijven of zinken! Uiteindelijk ziet Paul dat de net vernieuwe lamp van het deklicht in de mast uit zijn behuizing is gevallen door de flinke klappers die de Zilver op de golven maakt. Er moet iemand naar boven, hmm. Marianne ligt te maffen beneden (of doet alsof), dus die valt af, maar Joost wil wel naar boven. Na een flink 1/2 uur is de klus geklaard en heeft Joost daarboven gratis alle kermisattracties mogen beleven. Als hij een beetje groenig weer met 2 benen op het dek staat kunnen hij en zijn maag uitrusten van het hoge klimavontuur. Goed gedaan Joostje!


 

Met Joost zijn we nog een keer door de Dedokanesen gezeild en we hebben natuurlijk ook gesnorkeld, waaronder zelfs een spannende nachtsnorkel in een baaitje waar we helemaal alleen liggen. Met z'n 3en kijken we waar Paul met de duiklamp schijnt. In het felle lamplicht 'bevriezen' de visjes, wat ons een onbedaarlijke lachbui oplevert (waarbij Marianne natuurlijk weer bijna verdrinkt). Tja, de foto is voor jullie misschien wat weinigzeggend, maar dit visje zullen wij niet licht vergeten!

In de zuidbaai van Leros liggen vele moorings, gelegd door de restaurants, die natuurlijk FERSE FIS hebben.


Het blijven mooie kiekje! Deze zijn genomen op Kos en Samos. Je hoeft er niet ver voor te zoeken

Joost is aan het experimenteren met zijn nieuwe I-phone. Jammer, nét te laat geschoten, de dolfijn is alweer onder water gedoken. Of zijn het Paul en Marianne die met een dubbele flikflak van boord springen om daarna lekker te gaan snorkelen?

Nog maar even oefenen Joost!


Op de laatste vakantiedag van Joost blaast de Meltemi wel erg hard: het scheelt niet veel of Joost is een vlucht te vroeg de lucht ingegaan. We hebben hem toch echt genoeg eten aangeboden, maar het blijft een veertje.

Het is tijd voor de volgende gasten, die we meteen met een traditione Griekse maaltijd laten kennismaken: een niet te versmaden Pita Giros.

Na het pittoreske dorpje Nikia op het vulkaaneiland Nisyros verkend te hebben, lekker chillen en genieten van het Griekse leven met aan het tafeltje achter ons spontane live muziek.


Met de ferry zijn we naar het eilandje Nisyros gevaren. Hier zie je de indrukwekkende krater van de slapende vulkaan waar je gewoon in mag lopen. De zwaveldampen zijn niet van lucht en beneden is het lekker warm bij de gaten waar de stoom uitkomt. Echt de moeite waard! Tante Dora is ongeveer net zo indrukwekkend als de vulkaan: met haar 85 lentes zo pril wandelt ze in de hitte in 3 etappes weer naar boven. Petje af hoor! ( klik op de foto om te vergroten)

De heilige St. John geeft een feestje en alle geestelijken zijn van de partij op een bijeenkomst in een kapelletje boven op een berg, in the middle of nowhere. Het bergpad ernaar toe staat volgeparkeerd met auto's en de klok luidt alsof z'n leven ervan afhangt. Het is een mooi sfeertje op een mooie locatie met een mooie zonsondergang.

Delfts blauw of Grieks blauw?


Griekse god Jantje (1500 BC)

Tot de volgende ronde! Jamas!